Definicja gwintu elementu złącznego
Gwint to element o jednolitym spiralnym występie na zewnętrznej lub wewnętrznej powierzchni ciała stałego.
Istnieją trzy główne rodzaje gwintów: gwinty, gwinty samogwintujące i gwinty samowiercące.
Gwint maszynowy: Podczas montażu należy wywiercić otwór w zespole, aby nagwintować gwint. Nagwintowany gwint wewnętrzny jest taki sam, jak gwint zewnętrzny śruby, dlatego montaż należy przeprowadzić z niewielkim momentem obrotowym.
Samogwintujące: Podczas montażu należy najpierw wywiercić otwory w podzespołach, nie gwintując ich wewnętrznych zębów, a następnie dokręcić je dużym momentem obrotowym.
Gwint samowiercący: Można go używać bezpośrednio w montażu, a w jednym kroku można wywiercić otwór i nagwintować śrubę, aby utworzyć gwint.
Działanie śrubowe elementu złącznego
1. Funkcja mocowania i łączenia: dotyczy większości produktów śrubowych na tym etapie.
2. Działanie transmisyjne (działanie przemieszczenia): na przykład mikrometr używany przez kontrolę jakości do sprawdzania wymiarów.
3. Funkcja uszczelniająca: np. łączenie i uszczelnianie rurociągów.
Gruba i cienka nić
Tak zwany gwint gruby można zdefiniować jako gwint standardowy. Natomiast gwint drobny jest względny w stosunku do gwintu grubego. Przy tej samej średnicy nominalnej liczba zębów na cal jest różna, tzn. skok gwintu grubego jest duży, a gwintu drobnego jest mały. Oznacza to, że dla specyfikacji 1/2-13 i 1/2-20, pierwszy z nich ma zęby grube, a drugi drobne. Dlatego też jest on wyrażony jako 1/2-13UNC i 1/2-20UNF.
Gruby gwint
Definicja: Tak zwane zęby grube odnoszą się w rzeczywistości do gwintów standardowych. O ile nie zaznaczono inaczej, elementy złączne, takie jak śruby ze stali nierdzewnej, które zazwyczaj kupujemy, mają zęby grube.
Cechy gwintu grubego: wysoka wytrzymałość, dobra wymienność i porównywalność ze standardami. Ogólnie rzecz biorąc, gwint gruby powinien być najlepszym wyborem;
W porównaniu z gwintem drobnozwojowym: ze względu na duży skok, duży kąt gwintu i słabe samohamowanie, w środowisku narażonym na wibracje konieczne jest zamontowanie podkładki kontrolnej i urządzenia samohamownego; ma zalety wygodnego demontażu i montażu, w pełni dopasowane standardowe części i łatwą zmienność;
Uwaga: Nie ma potrzeby oznaczania skoku gwintu grubego, takiego jak M8, M12-6H, M16-7H itp. Jest on stosowany głównie jako gwint sprzęgający.
Cienka nić
Definicja: Gwinty drobnozębne są przeciwieństwem grubych zębów i służą do uzupełniania specjalnych wymagań użytkowych, których nie spełniają gwinty grubozębne. Gwinty drobnozębne charakteryzują się również szeregiem skoków, a skok drobnych zębów jest mniejszy, co sprzyja samohamowności i zapobiega luzowaniu, a liczba zębów może zmniejszyć przeciekanie i zapewnić efekt uszczelnienia. W niektórych zastosowaniach precyzyjnych śruby ze stali nierdzewnej o drobnych zębach są wygodniejsze do precyzyjnej kontroli i regulacji.
Wady: wytrzymałość na rozciąganie i wytrzymałość są niższe niż w przypadku zębów grubych, a gwint jest podatny na uszkodzenie. Nie zaleca się wielokrotnego demontażu i montażu. Pasujące elementy złączne, takie jak nakrętki, mogą być równie dokładne, a ich rozmiar może być nieznacznie nieprawidłowy, co może łatwo uszkodzić śruby i nakrętki.
Zastosowanie: Gwint drobnozwojowy jest stosowany głównie w metrycznych elementach rurowych układów hydraulicznych, częściach przekładni mechanicznych, częściach cienkościennych o niewystarczającej wytrzymałości, częściach wewnętrznych ograniczonych przestrzenią oraz wałach o wysokich wymaganiach samoblokujących itp. Podczas oznaczania gwintu drobnozwojowego należy oznaczyć skok, aby pokazać różnicę w stosunku do gwintu grubozwojowego.
Jak wybrać grubą i cienką nitkę?
Do mocowania stosuje się śruby zarówno z gwintem grubozwojnym, jak i drobnozwojowym.
Śruby z drobnym gwintem są zazwyczaj stosowane do mocowania elementów cienkościennych oraz elementów wymagających wysokiej odporności na drgania. Gwint drobnozwojowy charakteryzuje się dobrą samohamownością, co zapewnia mu wysoką odporność na drgania i odkręcanie. Jednak ze względu na niewielką głębokość gwintu, wytrzymałość na większe naprężenia jest gorsza niż w przypadku gwintu grubozwojowego.
Jeśli nie zostaną podjęte żadne środki zapobiegające luzowaniu, efekt przeciwluzowania się gwintu drobnozwojowego jest lepszy niż gwintu grubozwojowego i jest on na ogół stosowany do części o cienkich ściankach i części o wysokich wymaganiach dotyczących odporności na drgania.
Podczas regulacji, gwint drobnozwojowy ma więcej zalet. Wady gwintu drobnozwojowego: nie nadaje się do materiałów o zbyt grubej strukturze i niskiej wytrzymałości. Zbyt duża siła dokręcania może powodować ślizganie się gwintu.
Czas publikacji: 29-11-2022
